Hoe vaak betrap jij jezelf er op dat je in flow was? Dat er even geen tijd meer was, dat je met iets bezig was wat jouw volle aandacht had en met iets dat misschien ook nog wel pittig was om te doen. Als ik dit vraag aan deelnemers van het Talentontwikkelprogramma dan zijn de uitkomsten heel divers. Sommige deelnemers herkennen wat het is om in flow te zijn, anderen niet. Als ik vervolgens het schema van Luk Dewulf, auteur van het boek ‘Ik kies voor mijn talent’ erbij pak en vraag om na te gaan waar mensen de meeste tijd doorbrengen, dan komen de verhalen. En dan gaat het ineens niet meer over flow, maar over de (niet altijd positieve) omstandigheden waarin mensen hun werk doen. Dan gaat het ineens over de stroeve relatie met hun leidinggevende. En de vraag wat stroef dan precies betekent is het begin van het echte gesprek. En dan mag ik mij verbazen over de dingen die worden gezegd en hoe diep frustraties kunnen zitten. En natuurlijk heeft een verhaal altijd twee kanten en kunnen we alles door-nuanceren en relativeren, maar …
Categorie archieven: Talentontwikkeling
Ik vertrouw mezelf!
Hoe fijn is het om dat te hardop kunnen zeggen. Hoe fijn is het om dagelijks bevlogen bezig te zijn met werk dat helemaal niet voelt als werk, in een omgeving waar je je talenten kunt inzetten en waar een eerlijke beloning tegenover staat?
Toch zijn er genoeg mensen die niet vanuit hun talenten werken of in een omgeving zitten die helemaal niet bij hen past. En dat heeft altijd gevolgen. Als ik op de website van het CBS lees dat 4 op de 10 Nederlanders last hebben van angst- of depressiegevoelens dan word ik bijna zelf depressief. Ik zie dat 18- tot 25-jarigen het vaakst dergelijke gevoelens hebben. Zij hebben nog zoveel voor zich en dan nu al dit? En waarom zou het morgen anders zijn?
Als ervaringsdeskundige (ja, ik had jarenlang een angststoornis) weet ik wat het is om dagelijks te moeten dealen met angst. Bij mij lag de oorzaak in mijn baan. Ik had mezelf wijs gemaakt hoe een carrière er uit moest zien en dat was werken voor geld en luxe in plaats van werken vanuit mijn talenten. Mijn talenten maskeerden weliswaar veel – waardoor het er van buiten goed uitzag – maar het was nooit genoeg om mijn gebrek aan zelfvertrouwen vanbinnen te compenseren. En was daar dus op een dag de angst – voor zo’n 15 jaar.
Nu ben ik jaren verder, inmiddels afgestudeerd op Talentontwikkeling waar ik dagelijkse mee bezig ben, wat mijn levenswerk is geworden en waar ik (met hulp van collega-professionals) mensen mee mag helpen. En het is nu zo anders; ik vertrouw helemaal op mezelf en natuurlijk word ik nog wel eens uitgedaagd en dat is oké, want ik ben oké, helemaal!
Mijn persoonlijke les is dat werken vanuit je talenten in de juiste omgeving je zelfvertrouwen omhoog brengt waardoor je ‘gewoon’ kunt doen waarvoor je op deze aardkloot bent gezet. Stel je eens voor dat je niet meer hoeft te twijfelen over wat je kunt en dat je het gewoon doet – met plezier!
Hoe zit het met jou en jouw zelfvertrouwen? Welke lessen heb jij geleerd? Ik verzamel zoveel mogelijk verhalen om anderen te kunnen helpen. Laat het me weten via een persoonlijk bericht via LinkedIn of mail naar john@talentfreak.nl. Dank!
I believe I can fly!
Op vrijdag 6 september mochten René Alders en ik onze vliegkunsten testen bij https://www.simflying.nl. Frank Philips ontving ons in Aalsmeer waar we onder het genot van een kopje koffie kennis maakten met het team. De eerste kennismaking met de luchtvaart, anders dan een vlucht vanaf Schiphol, maakte al indruk. We mochten beginnen met een vlucht in een Cessna. De instructeur wist ons op enthousiaste wijze wegwijs te maken in een vlucht over een tropisch eiland. Direct daarna begon het echte werk in een Boeing 737. Na een stortvloed aan informatie simuleerden we een situatie waarin de bemanning onwel was geworden en wij met hulp van de luchtverkeersleiding (team Frank) het vliegtuig veilig moesten laten landen. René en ik maakten geen goede afspraken over de taakverdeling, we communiceerden niet effectief, maar deden ondertussen onze uiterste best. Na de succesvolle landing wachtten we op een applaus van de passagiers. Onze instructeur zei dat de passagiers meer bezig zouden zijn geweest met hun rugklachten door de klap die we hadden gemaakt tijdens de landing.
Tijdens de lunch vroeg ik aan Jelle (de echte piloot) wat zijn vaardigheden waren waar zijn talent als piloot mee is opgebouwd. Hij noemde o.a. stressbestendigheid, vermogen om data te verzamelen, besluitvaardigheid, situational awarenesss en de bereidheid om een deel van zijn verantwoordelijkheid af te staan, bijvoorbeeld om zijn co-piloot te laten leren. En dat vanuit een rood/ blauw DISC profiel. Ik zag de film Topgun aan me voorbij trekken. Jelle vertelde ook dat piloten door hun uitgebreide training weten hoe ze moeten reageren op situaties, ook als het spannend wordt. Ik kreeg steeds meer respect voor deze man die op bescheiden, maar zeer duidelijke wijze zijn expertise deelde met ons, waarbij wij er waarschijnlijk uitzagen als twee jonge pubers die zojuist een alien in de achtertuin hadden zien landen.
Bij de simulatie met de Airbus was het scenario wat optimistischer en mochten we opstijgen, vliegen en landen op Rotterdam Airport, our hometown! Met hulp van mijn co-piloot René hadden we een mooie lift-off, en het vliegen ging best aardig. Het landen bleek een uitdaging. Nadat ik twee keer niet goed op de landingsbaan uitkwam lukte het me de derde keer om te landen, met hulp van mijn copiloot en Jelle, de echte piloot.
Daarna mochten we nog even als Tom Cruise de ‘Maverick’ uithangen. Daar moet je een goede maag voor hebben en we concludeerden dat we liever 300 passagiers veilig op de grond neerzetten.
Wat een team, wat een inzichten, wat een info, wat een lessen, wat een ervaring, wat een mooie link naar het managen van teams, samenwerken, communiceren. Dankbaar voor deze dag met dank aan Frank en zijn team! René en ik gaan onze trainingen uitbreiden met deze simulatie. Interesse of jij talent hebt om te vliegen en wat jij kunt leren van jarenlange ervaring in de luchtvaart? Laat het me weten!
Je lichaam in shut-down
Soms denken we dat ons lichaam geschikt is voor de grand prix van de eindeloze inspanning. Het tegendeel is waar. En dat zien we o.a. terug bij de volgende generaties die met meer problemen kampen dan we ooit eerder hebben gezien. Ons lichaam is nog steeds gebaseerd op het ontwerp van de oermens. En we blijven het gebruiken alsof we supermannen en supervrouwen zijn. Waar eindigt dit? Heel simpel. Zolang alles meezit kan een mens heel lang mee en ver komen. Maar zodra het ernstig tegenzit, dan bestaat de kans dat het systeem instort en dan is de vraag hoe iemand zich op het niveau – waar hij of zij door keihard werken terecht is gekomen – zich kan handhaven. Dan helpen de green drinks, nog eens een berg beklimmen of likes niet meer. ‘Gelukkig’ is het lichaam in staat zichzelf te helpen door een shut-down. Dat kan gelden voor bepaalde delen van ons lichaam (bijvoorbeeld een bevroren schouder, hoofdpijn, nek- en rugpijn of maagklachten) of voor het hele systeem (bijvoorbeeld het hart). Maar wie wil een shut-down?
Een CEO biechtte ooit een keer aan mij op dat hij hoopte dat zijn totale shut-down niet lang op zich zou laten wachten. Hij was helemaal opgebrand. Kort hierna eindigde zijn carrière als CEO … door alsnog zelf in te grijpen. Hij nam weer de regie over zijn leven, zette zijn geluk voorop en ging aan de slag met zijn talenten. Vrouw blij, kinderen blij, lichaam bij, voormalig CEO blij. Hij vertelde me later wat een mazzel hij had gehad, want de shut-down was echt aanstaande.
Ik ben op zoek naar jou als jij je (ongeveer) herkent in bovenstaande en als jij bereid bent jouw verhaal te delen. Waarom? Ik wil graag snappen wat mensen (niet) beweegt en hoe talentontwikkeling positief kan bijdragen aan deze situatie.
Stuur me s.v.p. jouw reactie als reactie op dit bericht of mail naar john@talentfreak.nl. Alvast bedankt!
Vanaf morgen verspil ik mijn talent!
‘Heuh? Je bedoelt toch?’ ‘Nee hoor, vanaf morgen doe ik niets met mijn talent, sterker nog, ik verspil het de rest van mijn leven!’
Ik heb het nog nooit iemand horen zeggen en toch worden talenten op grote schaal verspild. Iedere dag weer. We kennen onze talenten niet, willen ze niet kennen of doen er niets mee omdat het te moeilijk is of in sommige gevallen onmogelijk om onze talenten in actie te zetten.
Tony Robbins legt in zijn klassieker ‘Je ongekende vermogens’ uit hoe je kunt afrekenen met beperkingen, Luk Dewulf vertelt in zijn boek ‘Ik kies voor mijn talent’ hoe je jouw talent in actie kunt brengen. In mijn thesis heb ik beschreven hoe mensen gemotiveerd kunnen worden om hun talenten te ontwikkelen. Uiteindelijk hebben we een mix van deze werelden samengebracht in het Talentontwikkelprogramma. Als je een keer wilt sparren over hoe Lisanne Busscher – Rademaker en ik dit programma bij de Vereende doen en waarom we nu met de vierde editie starten, laat het me weten!
Maak jouw talent duurzaam, kies voor jouw talent, want dat is wie je bent!
Talent voor leidinggeven?
Ik had recent een afspraak met Joost Gordijn, auteur van het boek De_betrouwbare_manager; Van leidinggeven naar dienend leiderschap. Ik ken Joost al een paar jaar, o.a. door zijn rol als directeur bij Le Blanc Advies waar ik een paar keer per jaar op de hashtag#Le_Blanc_Academy mijn bijdrage mag leveren als trainingsacteur. Joost heeft een mooie carrière doorlopen en legt zich nu toe op het begeleiden van leidinggevenden. Ik ken de verhalen over Joost als directeur bij Le_Blanc, allemaal lovende woorden voor hem als resultaatgerichte mensenmanager.
Joost benoemt kenmerken van dienend leiderschap zoals hij die zelf ook heeft toegepast en beschreven. Ik voel dat zijn verhaal klopt, het is congruent met hoe hij zijn talenten als leidinggevende jarenlang heeft ingezet. Hij mocht jarenlang ‘dienen’ bij de Nederlandse krijgsmacht. Hier leerde hij op jonge leeftijd de kunst van het motiveren, hoe je mensen beter maakt, leert te handelen volgens afspraak en hoe je vanuit authenticiteit mensen inzet op de plek waar ze goed kunnen worden. Joost vertelt hoe hij destijds als jonge officier een groep van veertig burgers kreeg toegewezen om daar effectieve soldaten van te maken. Zijn leidinggevende zei letterlijk ‘deze mensen worden aan jouw leiding toevertrouwt’. Joost vult aan dat niet alleen de legerleiding deze mensen aan hem toevertrouwde, maar ook de maatschappij. Tja, dat betekent nogal wat; leidinggeven vanuit dat besef!
In het gesprek overhandigt Joost me zijn boek, nadat hij deze signeert. Het is het moment dat Joost nog meer aangaat en begint te vertellen over zijn eigen ontwikkeling naar meesterschap. Hij spreekt onder meer over eerlijkheid naar jezelf over jezelf en geeft aan dat je als leidinggevende op het juiste moment juist meer afstand moet durven nemen om te reflecteren, dat je als leidinggevende toestemming aan jezelf moet geven om te groeien in het sturen op gedrag, naast het sturen op de instrumentele kant.
En dan leg ik Joost de onmogelijke vraag voor hoe je omgaat met leidinggevenden die geen talent lijken te hebben voor leidinggeven, maar vinden (of zelfs overtuigd zijn) dat ze het goed doen? Beginnende leidinggevenden komen vaak uit de operatie. Leidinggeven of managen is echt een vak. Dan heb je een goede mentor nodig van binnen of buiten de organisatie. ‘Geef ze de kans om zichzelf te ontwikkelen’ aldus Joost. Joost is van mening dat als zorgvuldig is vastgesteld dat iemand het niet gaat kunnen [en medewerkers blijkbaar niet aan deze leidinggevende kunnen worden toevertrouwd, John] de leiding van een organisatie moet durven ingrijpen omdat een slechte manager veel ellende veroorzaakt voor de mensen en de organisatie.
Ik hoop dat Joost’ inspirerende beschrijving over dienend leiderschap zijn weg vindt in het Nederlandse bedrijfsleven en dat het talent voor leidinggeven zich ontwikkelt naar een vorm van meesterschap. Mocht je contact met Joost willen: www.joostgordijn.nl.
Blijf zitten waar je zit en verroer je niet!
Misschien heb jij je vroeger ook wel eens verstopt en hoorde je je vriendje of vriendinnetje de bovenstaande tekst hardop roepen. En dan volgde je die instructie gedreven op!
Op dit moment zijn er in Nederland mensen die hetzelfde doen op hun werk. Ze bewegen om verschillende redenen niet en zitten hun tijd uit. Ik kom ze regelmatig tegen, mensen met uitspraken als ‘nog vijf Kerstbomen en dan zit het er op voor mij’. Het zijn vaak mensen die langere tijd bij een organisatie werken, veel aan hun werkgever hebben gegeven, maar door allerlei oorzaken zo zijn beschadigd dat ze inert zijn geworden. Ze geloven het wel. En diezelfde mensen hebben gezinnen gesticht, (klein)kinderen opgevoed en een belangrijke rol gespeeld bij de lokale vereniging. Mensen met veel talenten.
Leidinggevenden weten er geen raad meer mee en ‘ondersteunen’ de status quo of geven het door aan hun opvolger.
Ik ben op zoek naar jou als jij je (ongeveer) herkent in bovenstaande en als jij bereid bent jouw verhaal te delen. Waarom? Ik wil graag snappen wat mensen (niet) beweegt en hoe talentontwikkeling mogelijk positief kan bijdragen aan deze situatie.
Stuur me s.v.p. jouw verhaal als reactie op deze post of mail naar info@talentfreak.nl. Alvast bedankt!
Well done, boy!
In Hoek van Holland liggen mijn schoonouders begraven op een mooie lokale begraafplaats. Op hetzelfde kerkhof is een pad met oorlogsgraven. Met vooral jonge soldaten die in de tweede wereldoorlog zijn gesneuveld terwijl zij vochten voor onze vrijheid. Een graf met een sobere witte steen trekt mijn aandacht. Het graf van een jongeman die is omgekomen op 19-jarige leeftijd. Mijn gedachten gaan heel even naar zijn familie. Wat zal zijn overlijden destijds teweeg hebben gebracht? Nog zo jong en zonder toekomst. Zijn naam is sergeant P.B. Murray, air gunner. Ik denk ook aan zijn talenten en of hij die ooit heeft mogen ontdekken. Waar was hij van nature goed in en waar kreeg hij energie van? Wat zag zijn moeder hem als kind al doen, waar ging zijn interesse naar uit? Waar moest hij om lachen en wat waren zijn dromen?
Hij heeft zijn talent misschien even mogen inzetten tijdens de oorlog, of ervoor al op school, maar hij heeft het in ieder geval niet mogen ontwikkelen naar een vorm van meesterschap. Daar heeft hij de tijd niet voor gehad. Zijn korte leven inspireert me om mensen te helpen hun talenten te ontdekken en in actie te brengen. Wij mogen dat doen vanuit een positie waarin we jaren kunnen werken aan ons talent. Hoe jonger mensen hun talenten ontdekken hoe eerder ze die in actie kunnen zetten en des te vaker kunnen ze doen waar ze goed in zijn en daar energie van krijgen om hun talenten verder te ontwikkelen naar meesterschap.
Tegen die jonge Engelse soldaat zeg ik vanuit het diepste respect voor zijn moed en offer hetzelfde als dat er op zijn grafsteen staat: well done, boy!
Wat zijn jouw ongekende vermogens?
Misschien herken je in de titel van deze blog de titel van het boek van Tony Robbins. Ik heb de eer gehad om in 2023 deel te nemen aan zijn event ‘UNLEASH THE POWER WITHIN’. Ja, en ik heb zelfs over hete kolen gelopen. Tijdens de vier dagen heb ik gedrag geconditioneerd dat ik vandaag de dag nog steeds kan oproepen. Met dank aan Tony! Wat is dat dan en waar gebruik ik het voor? Zodra ik of iemand roept ‘Make your move’ dan maak ik allerlei bewegingen en stoot ik harde geluiden uit. En direct voel ik me aan staan, ben ik klaar voor actie en voel ik me mentaal en fysiek sterk. Een goedkope en effectieve manier om mezelf te activeren om te doen wat ik graag wil doen. Ik koppel dit heel vaak aan mijn talenten, om die in actie te zetten. Stel je eens voor wat een effect dat heeft. Ik schreef al eerder dat het in actie zetten van je talenten het zelfvertrouwen kan bevorderen. Dus stel je eens voor dat het aanzetten van jezelf om je talenten te activeren voor effect zal hebben? Hoe je gaat doen waarvoor de op deze aardkloot bent gezet!
In zijn boek stelt Robbins aan de lezer de vraag of je tot nu toe het idee hebt dat je tot veel meer in staat bent dan dat je nu hebt laten zien? Als je antwoord is dat jij denkt dat er meer in zit, dan heb je wat te doen. En het kan, als jij ervoor kiest. En natuurlijk zijn er honderd nuances aan te brengen en kunnen we er nog tijden over praten, maar voor je het weet ben je op een leeftijd waarvan jij vindt dat je jezelf niet meer hoeft te ontwikkelen. En wat doe je dan? En hoe kijk je dan op je leven terug?
Met dank aan Tony!

Wees wie je bent en vertrouw op je talent!
Regelmatig spreek ik coachees die vastlopen in hun werk. Tijdens een sessie gebeurt het nog wel eens dat mensen opbiechten dat ze eigenlijk niet zoveel zelfvertrouwen hebben. Sommigen hebben daarbij het idee dat ze op ieder ogenblik door de mand kunnen vallen. Anderen ervaren dat ze regelmatig moe worden van de interne discussies in hun hoofd. Een enkeling schaamt zich en vraagt zich af hoe lang het is vol te houden in een baan die eigenlijk helemaal niet past.
Ik kan me inleven in de verhalen omdat ik zelf jaren werk heb gedaan dat niet bij mij paste. Ik negeerde mijn talenten en de signalen van mijn lichaam dat zich afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was. Uiteindelijk ben ik steeds meer gaan doen waar ik goed in was. En toch bleef het onrustig en incompleet en dat kun je lang volhouden. Misschien niet ideaal, maar toch. En ik geloof dat veel mensen daar genoegen mee nemen. Ik niet. Ik bleef zoeken totdat ik op een dag bekend werd met talentontwikkeling. Voor mijn studie volgde in een college bij @Luk Dewulf en las ik zijn boek ‘Ik kies voor mijn talent’. Ik ging meteen aan en heb mij verdiept in zijn filosofie waarbij een talent pas in actie komt met het juiste gedrag in de juiste omgeving. Ik besloot mijn hart en talent te volgen en ontwikkelde een talentontwikkelprogramma en zag wat dit kan doen voor de persoonlijke ontwikkeling van mensen. En tegelijkertijd, ook voor mezelf! Het zelf doen van wat je ‘predikt’ werkt als een intern reinigingsmiddel.
Als kers op de talententaart ben ik in juli afgestudeerd op Talentontwikkeling en heb ik een wetenschappelijke bedding gecreëerd voor mijn eigen talentontwikkeling en het talentontwikkelprogramma. Iemand vroeg mij recent wat dit voor mij persoonlijk betekende en ik realiseerde me dat ik voor het eerst van mijn carrière een specialist ben in plaats van een generalist. En ik merk aan mezelf dat door het ontdekken van mijn eigen talenten en het in actie zetten ervan, mijn zelfvertrouwen verder is toegenomen. Is het dan zo simpel?
Natuurlijk zijn er meer manieren om te werken aan je zelfvertrouwen. Maar ik geloof dat als je werkt vanuit je kracht, dat waar je goed in bent en waarvoor je op deze aardkloot bent gezet, het vanzelf gaat stromen. In je baan en in je relatie. Ik heb in de afgelopen jaren het voorrecht om mensen te ontmoeten die hun talenten maximaal inzetten. En het lijkt wel of die mensen in een andere dimensie leven en werken. Het lijkt soms wel alsof ze een geheim hebben ontdekt voor een beter leven. Maar wat ze ook doen, ze doen alles met plezier vanuit een groot vertrouwen in zichzelf en het inzetten van hun talenten. En daarom zeg ik: wees wie je bent en vertrouw op je talent!