Maandelijks archief: oktober 2024

De glimlach van een kind

Geplaatst op door
Beantwoorden

De betekenis van de glimlach van een kind

Als driejarig ventje klom ik tijdens verjaardagen op de tafel en begon te zingen. Met een zonnebrilletje en cap op deed ik wat ik van nature heb gekregen en wat er gewoon uit mocht komen. Niemand die mij dwong om lekker spontaan te zingen in een volle kamer met lachende omes en tantes.

Arthur Miller beschrijft in zijn boek ‘Genieten van je werk…hoezo?’ hoe je je boterham kunt verdienen door te doen wat je leuk vindt, iets waarvoor je in de wieg gelegd bent. Hij stelt dat door terug te kijken naar alle activiteiten die je goed hebt gedaan in je leven en waarvan je hebt genoten – te beginnen bij je kindertijd – je helpt ontdekken wat je ware natuur is.

Uit mijn talententest komt naar voren dat mijn grootste talent de MEETREKKER is (een term die Luk Dewulf gebruikt in zijn boek ‘Ik kies voor mijn talent’). Ik zet dit talent in als zanger, tijdens trainingen of als coach (en ook nog wel eens tijdens feestjes …). En weet je … dan gaat het allemaal als vanzelf, en dan komt het helemaal overeen met wat ik vroeger vanuit mijn ware natuur deed. Ik geniet er intens van en natuurlijk heb ik ook wel eens een off-day, maar ik heb de energie om te doen wat ik leuk vind en krijg er inspiratie en ideeën voor terug! En of ik het nu wil of niet, er verschijnt op die momenten een glimlach op mijn gezicht. Dan voel ik me soms weer even dat ventje dat een kamer vol entertainde.

Bij Talentfreak is dat het waar ons hart sneller van gaat kloppen; doen waar je goed in bent, doen waarvoor je op deze aardkloot bent gezet. Hoe zit dat met jou? Hoe vaak zit er een glimlach op jouw gezicht? Hoe vaak doe jij waarvoor je bent bedoeld? Laat het me weten via de poll. Heb je vragen of wil je iets kwijt? Stel ze via info@talentfreak.nl.

Jij bent een beetje

Geplaatst op door
Beantwoorden

Tijdens een wandeling met een goede vriend wisselden we zoals altijd onze ervaringen uit op het gebied van training en coaching. Hij als psycho-educator en ik als talentfreak. We bespraken hardnekkige patronen en hoe die vandaag de dag nog steeds van invloed zijn op ons en onze cursisten/ coachees. Als voorbeeld deelde ik dat ik het heel belangrijk vond om gezien te worden door anderen en daardoor altijd hard ging werken om mensen een goed gevoel te geven (‘want dan zien ze me’). Ik vertelde dat ik daar wel een beetje overheen was. Een paar minuten later passeerde we twee dames van middelbare leeftijd. Ik knikte en zei op mijn beste manier ‘goede morgen dames’. Er kwam geen respons. Voordat ik het wist plopte mijn reactie er uit: ‘eeh, lopen we onder het Harry Poter kleed?’ Mijn maat schoot in de lach en vroeg me in hoeverre ik het vandaag de dag nog steeds belangrijk vind om gezien te worden. Ik zweeg, mokkend in mijn hardnekkig patroon.

Al wandelend vertelde hij mij over zijn gevoel om ergens niet bij te horen, over zijn voorkeur om dingen alleen te doen. Dat hij zich heeft aangepast om met anderen op te (kunnen) trekken of samen te werken, maar dat zijn voorkeur toch ligt in het alleen doen, bijvoorbeeld als ZZP. Ik vroeg hem waar dat vandaan kwam en toen onthulde hij iets waarvan ik dacht dat het niet bestond. Op zijn basisschool deelde de meester destijds de kinderen in groepjes in, de A-tjes en B-tjes. Kinderen uit het betere deel van de stad (A-tjes) mochten vooraan zitten. Kinderen zoals hij (uit het ‘andere’ deel moesten achter in de klas (B-tjes) zitten. En bovenop deze (ver)achterlijke Pygmalion variant vertelde de leerkracht tegen mijn maat dat hij eigenlijk geen B was, maar zeker ook geen A. Sommige profilers zouden zeggen dat dit een prefecte cocktail is voor het creeren van seriemoordenaar, of tenminste een kind met een sociale stoornis. Gelukkig is mijn wandelmaat goed terecht gekomen, maar nog steeds zijn er sporen van dit misplaatste Pygmalion experiment. 

Blokkades waar mensen vandaag mee te dealen hebben, vinden heel vaak hun oorsprong in de vroege ontwikkeling van het kind. Hoe kan een kind zijn of haar talenten maximaal benutten als er belemmeringen zijn die het kind ‘verbieden’ te zijn en doen waarvoor het bedoeld is? In mijn praktijk spreek ik mensen tegen die met overtuigingen moeten leven als; ‘ik mag er niet zijn, ik besta niet, ik moet zorgen voor de ander, ik kan het niet’. Uiteindelijk zullen sommige volwassenen er mee leren leven terwijl anderen zichzelf niet meer vinden. Klinkt dit bekend? Stuur me jouw ervaring en laat me weten hoe het jou vandaag de dag belemmert om jouw talent te ontwikkelen. Vind me via info@talentfreak.nl. Dank!

De betrouwbare manager

Geplaatst op door
Beantwoorden

Mooie weekend overweging … Uit het boek ‘De betrouwbare manager; van leidinggeven naar dienend leiderschap’ van Joost Gordijn:

‘Het is beter om als leider op de achtergrond te blijven en anderen naar voren te schuiven. Dit geldt speciaal bij het vieren van een succes. Jij treedt op de voorgrond als er gevaar dreigt. Dan zullen mensen je leiderschap waarderen.’

– Nelson Mandela

Secure Base Leadership als basis voor Talentontwikkeling?

Geplaatst op door
Beantwoorden

Secure Base Leadership verschijnt steeds vaker in artikelen. De goeroe van het Secure Base Leadership, George Kohlrieser, gaat in zijn boek Care to Dare o.a. uit van een aantal essentiële kenmerken van de Secure Base leider; Hij of zij accepteert medewerkers zoals ze zijn en ziet hun talent, luistert naar èn bevraagt medewerkers om zich heen, focust op het positieve van medewerkers en moedigt hen aan om risico’s te nemen, inspireert medewerkers vanuit authenticiteit, is toegankelijk, beschikbaar en sluit niemand uit.


Als ik deze (niet uitputtende) lijst vergelijk met transformationeel leiderschap, dan zie ik heel veel overeenkomsten. Deci & Ryan beschrijven in hun meesterwerk Self-Determination Theory waarom transformationeel leiderschap zich zo goed leent voor het stimuleren van talentontwikkeling. Maar hoe krijg je leiders zo ver dat ze zich als Secure Base of transformationeel leider gaan gedragen? Hoe incasseert werkend Nederland de voordelen (in dit geval het stimuleren van talentontwikkeling) van deze leiderschapsstijlen? Waarom passen sommige leiders de principes nog niet toe en blijven zij hangen in oude patronen?


Vanuit Talentfreak ben ik op zoek naar handvatten voor leiders die zij (stapje voor stapje) kunnen inzetten om talentontwikkeling een succes te maken. Heb jij ervaring vanuit jouw praktijk met goede voorbeelden en leerpunten? Laat het me weten via een reply op deze post of via info@talentfreak.nl Dank alvast!