Secure Base Leadership verschijnt steeds vaker in artikelen. De goeroe van het Secure Base Leadership, George Kohlrieser, gaat in zijn boek Care to Dare o.a. uit van een aantal essentiële kenmerken van de Secure Base leider; Hij of zij accepteert medewerkers zoals ze zijn en ziet hun talent, luistert naar èn bevraagt medewerkers om zich heen, focust op het positieve van medewerkers en moedigt hen aan om risico’s te nemen, inspireert medewerkers vanuit authenticiteit, is toegankelijk, beschikbaar en sluit niemand uit.


Als ik deze (niet uitputtende) lijst vergelijk met transformationeel leiderschap, dan zie ik heel veel overeenkomsten. Deci & Ryan beschrijven in hun meesterwerk Self-Determination Theory waarom transformationeel leiderschap zich zo goed leent voor het stimuleren van talentontwikkeling. Maar hoe krijg je leiders zo ver dat ze zich als Secure Base of transformationeel leider gaan gedragen? Hoe incasseert werkend Nederland de voordelen (in dit geval het stimuleren van talentontwikkeling) van deze leiderschapsstijlen? Waarom passen sommige leiders de principes nog niet toe en blijven zij hangen in oude patronen?


Vanuit Talentfreak ben ik op zoek naar handvatten voor leiders die zij (stapje voor stapje) kunnen inzetten om talentontwikkeling een succes te maken. Heb jij ervaring vanuit jouw praktijk met goede voorbeelden en leerpunten? Laat het me weten via een reply op deze post of via info@talentfreak.nl Dank alvast!